© AOB 2001,



Juni 2015 Verslag Audiomaat

Vanavond is Wim Rodenburg van Audiomaat bij ons te gast. Wim is importeur van Croft Acoustics en zelf ontwikkelde M-WaY cables, is dealer van diverse merken, en geeft raad & daad op het gebied van high-end audio, ontwikkelt zelf kabels en diverse tweaks op het gebied van high-end audio. Wim legt uit dat je met verschillende aanpassingen een heel ander geluid kunt creëren met dezelfde apparatuur. Hij bezoekt zijn klanten ook thuis, om samen te zoeken naar een zo mooi mogelijke muziek weergave, naar de wens van de klant. Wim heeft de volgende set meegenomen: Bron 1: laptop Packard Bell Bron 2: loopwerk CEC TL-3N 3000,- DAC: Metrum Octave MKII 1200,- Versterker: Croft Integrated R 2300,- Speakers: Harbeth 7ES-3 3490,- (per paar) Kabels hebben een koperen geleider, zijn door Wim zelf ontwikkeld, en hebben stekkers van onder andere WBT, TPD, Furutech en IeGo. Hoe klinkt deze set? Alle frequentiegebieden zijn mooi in balans aanwezig. Hoog en midden komt goed naar voren. Laagweergave is voor dit formaat speakers ruim voldoende. Het geheel klinkt mooi gedetailleerd en voldoende ruimtelijk en muzikaal. Prettig om naar te luisteren! Klinkt gewoon lekker! Over stroom en matchen Een audioset opstellen is niet gewoon een kwestie van aantal apparaten aansluiten en spelen maar. Wat Wim jammer vindt, is dat er in de praktijk nauwelijks aandacht gegeven wordt aan het belang om een set in de juiste stroomfase op het net aan te sluiten. Men moet zich er namelijk van bewust zijn dat alle apparaten goed, in fase, zijn aangesloten. Als dit niet klopt, verliest men al snel een stuk ruimtelijkheid, losheid, rijkheid en blijft de muziek aan de speakers plakken. Hoe meten we dat? Lekspanning meten tussen chassis van apparaat en aarde met een multimeter. Wim gaat het nu aan ons laten horen door voor de hele set de stroomstekker om te draaien. We zijn het al snel met elkaar eens dat het geluidsbeeld nu vlakker is. Wat ook belangrijk is, is dat er bij het insteken van apparatuur op een stekkerblok rekening wordt gehouden met een volgorde. Dit geldt voornamelijk voor stekkerblokken zonder sterbedrading. Alle apparaten staan dan achter elkaar in het stekkerblok. De voorversterker moet bijvoorbeeld vooraan bij de 230V aansluiting, en als laatste de eindversterker. Dan klinkt het geheel minder ‘vervuild’, wat losser en opener. Men moet hierbij in stroomkringen denken. Hier horen ook de interlinks bij. Alles wat via interlinks op de voorversterker wordt aangesloten doet ook mee. Op de voorversterker zijn alle andere apparaten direct of indirect aangesloten. De voorversterker functioneert als de “ster” in de keten. Alle vervuiling komt dus ook terecht bij de voorversterker. De eindversterker is het meest gevoelig voor vervuiling dus die achteraan. Er tussen kan je de volgorde van het signaal aanhouden ( loopwerk-streamer-dac etc ). Maar ook dat is geen wetmatigheid. Speel dus met de volgorde en ervaar de verschillen. Heb je geen voor- eindversterker zet dan de geintegreerde versterker vooraan. Wim legt ook uit dat keuze van materialen in verbindingen en een goede match van de componenten belangrijk zijn. Een versterker past bij een set speakers en andersom. Als de match er niet is, dan zullen beide onderdelen niet maximaal kunnen bijdragen aan het eindresultaat. Volgens Wim is ook het snoer van de wandcontactdoos naar het stekkerblok heel belangrijk. Dit is een grote schakel in het begin van de keten. Het is ook beter om de kabels niet te kort bij elkaar te laten lopen, en liefst niet over de vloer. Plus en min van de speakerkabel kunnen beter ook zover mogelijk van elkaar gescheiden zijn. Het draagt allemaal bij aan het geluid, maar wat goed of slecht is, dat is aan de luisteraar om daar een oordeel aan te verbinden. Dit is een kwestie van de set naar eigen wens aanpassen. Tonentest We gaan voor de pauze nog een gehoortest doen. Ons gehoor zou het best zijn rond de 4 kHz. We beginnen met testen bij 4 kHz, en vervolgens 8 en 12,5 kHz. Een aantal luisteraars haakt af bij 12,5 kHz. 16 kHz wordt ook nog gehoord. 20 kHz wordt door sommigen ook nog zacht gehoord, maar hier zijn de meeste van ons toch echt afgehaakt. De luisterruimte Wim vertelt nog dat naast het technische aspect ook de akoestiek heel belangrijk is. De plaatsing van de speakers in een ruimte, hoe ze zijn geplaatst, waar ze zijn geplaatst, verandert de wijze van aanwezigheid van een set enorm. Toepassing van de juiste speakerstands, voetjes, spikes en dergelijke zijn een kwestie van smaak, dus daar moet naar eigen wens mee geëxperimenteerd worden. Wim laat ons nog een fragment horen van Lhasa De Sela – My Name Hij gebruikt de eerste 6 seconden van dit nummer vaak om verschillen te duiden. Ook een nummer van Elina Duni. We horen de diepte en verfijning, die deze speakers heel goed kunnen weergeven. Croft acoustics Glenn Croft is begonnen met het ‘oppimpen’ van bestaande versterkers. Uiteindelijk is hij zelf versterkers gaan ontwikkelen, met een eenvoudig ontwerp. De ‘R’ in de versterkerserie staat voor ‘regulated’. Dat wil zeggen dat deze met een buizencircuit zijn uitgerust, wat zorgdraagt voor de gereguleerde voeding. In de eindversterker die opengeschroefd in de zaal stond, waren buizen te zien, maar het is een hybride versterker, met een MOSFET eindtrap. Harbeth Wim legt nog uit hoe het design van de speaker tot stand is gekomen. De BBC wilde voor hun opname-studio’s een speaker laten ontwikkelen. Destijds waren de speakers heel groot en van zeer matige kwaliteit. De nieuwe speaker moest veel kleiner worden en kwalitatief veel beter. Om toch voldoende kastvolume over te houden besloot men de wand minder dik te maken. Resonanties die als nadeel van een dunne kast kunnen optreden, waren volgens de fabrikant niet altijd negatief. Door de resonanties onder een bepaald nivo te houden heb je er als luisteraar geen last van. Wim’s Wonder Wood Aan het einde van de avond komt Wim naast mij zitten, en stel ik hem de vraag wat de meerwaarde is van de houten blokjes die onder de apparaten zijn aangebracht. Wim geeft hierop als antwoord dat hij me geen uitleg kon geven over het waarom, maar hij zei dat het, óf wel een toegevoegde waarde heeft, of niet, en dat degene die luistert zelf een keuze kan maken om het wel of niet toe te passen. Ik ben niet direct overtuigd van het doel van de blokjes, en Wim besluit daarom om de blokjes onder de versterker weg te nemen. En toen dacht ik dat ik water zag branden. Ik, als iemand die graag dingen beredeneert, had niet gedacht dat deze tweak zoveel invloed zou hebben. Er is niet veel verschil hoorbaar, maar het ís er wel! Ik hoor iets meer chaos, en minder diepte. Ik weet nog steeds niet of het natuurkunde of psychologie is, maar als de blokjes worden teruggeplaatst hoor ik weer direct verschil: rustiger en opener. Het was een zeer indrukwennende avond. We hebben veel geleerd, gezien en vooral gehoord. Evenals de set van vanavond was het verhaal van Wim aangenaam om naar te luisteren. Verslag: Cyriel Hoenen Foto's: Jan Nouwens