Dit is alweer de derde keer dat ons clublid Antoine (van Peacock Audio) een demo komt geven. Dat doet ie nu niet alleen, want hij heeft ook Ronald Haandrikman van Haandrikman Audio Systems meegenomen. Vanavond demonstreert Antoine Furutech verdeeldozen, en de Haandrikman Sygnus X1 & Sygnus X2 “Power Conditioners”. De X2 is pas op de markt verschenen, en bevat een aantal verbeteringen ten opzichte van de X1. Ronald gaat ons later op de avond wat vertellen over de techniek die erachter steekt. Op de set die vanavond staat te spelen heeft Antoine uiteraard niet bezuinigd op de bekabeling, maar ook de apparatuur mag er wezen:
Audio apparatuur:
- Geïntegreerde Versterker: Ayre Acoustix AX-5 – € 20.990,-
- Streamer/DAC: DCS Rosini Apex – € 35.000,-
- Luidsprekers: Pylon Diamond 30 Mk II – €3.350,- per paar (Nee, ben geen “0” vergeten…)
- Ontkoppeling apparatuur en speakers: Omicron Decoupler Energy X4: € 840,- per set.
Bekabeling:
- Speakerkabel: Stealth Acoustics Dream V10 – € 18.300,-
- Interlink: Stealth Sakra
- LAN Kabel: Stealth Black Magic CAT-8 Ultra v.21 € 2.150,-
- Powercords
- Powercords Sygnus X1/X2: Furutech DPS4.1 – vanaf € 1.360,-
- Aardkabel Sygnus x1/x2: Haandrikman Nexum G200SE HQ earth cable – € 399,-
Stroomvoorziening:
- Praxis verdeeldoos: € 6,95
- Furutech eTP60-E verdeeldoos: € 448,-
- Furutech eTP609-E verdeeldoos: € 1.360,-
- Haandrikman Sygnus X1: € 5.995,-
- Haandrikman Sygnus X2: € 7.995,-
Om nog even op de Pylon speakers terug te komen: Deze zijn door Audio Expert uit den Bosch ter beschikking gesteld op de vraag voor lichte, makkelijk transporteerbare luidsprekers. Daarnaast heeft Audio Expert ook nog voor de Ayre versterker gezorgd, klasse!
In het eerste gedeelte van de avond worden de verdeeldozen met elkaar vergeleken. Na de pauze luisteren we nog kort naar de Furutech eTP609-E verdeeldoos en daarna vergelijken we de Sygnus X1 met de X2. En tegen het eind van de avond wordt dan nog een keer het Praxis stekkerblok aangesloten. Ik ben in ieder geval benieuwd.
De playlist:
Hadouk Trio – Theatre des singes
Yello – feat. Till Brönner – Till Tomorrow
Eagles – Tequila Sunrise (Live on MTV, 1994)
Branford Marsalis – Who needs it (Live)
Debbie Wiseman & The Locrian Ensemble of London – The Image of the King
Within Temptation & Jerry Heil – Sing like a Siren
Willem Vermandere – Donker Land
The Wellermen – Hoist the Colours (Bass Singers Version)
Marcus Miller – Jean Pierre (Live)
De playlist is wat bescheidener deze keer, dat komt omdat bij ieder vergelijk dezelfde 3 nummers van het Hadouk Trio, Yello, en the Eagles voorbijkomen.
Antoine begint met het Praxis blok. Het Hadouk Trio klinkt wat rommelig, het laag zorgt voor wat ‘druk’ op m’n oren. Bij Yello hetzelfde verhaal, alsof de fase niet klopt (wat niet zo is, de fase is goed). Daarnaast vallen bij The Eagles de scherpe “s” klanken op.
We gaan verder met de Furutech eTP60-E en luisteren naar dezelfde nummers. Bij het Hadouk Trio zijn de instrumenten beter te plaatsen, het laag is beter maar nog niet wat het moet zijn. Bij Yello hoor ik eigenlijk weinig verschil, maar bij de Eagles klinkt de akoestische gitaar van Joe Walsh opeens een stuk beter. Volgens de zaal blijft het wat rommelig allemaal.
We gaan nu horen welke invloed de Furutech eTP609-E op de set heeft. Bij Hadouk is het laag strakker geworden en het geluid blijft minder aan de speakers ‘plakken’. Het geluidsbeeld is rustiger geworden, er is beter te volgen wat er gebeurt. Ook bij Yello heeft de bas meer kracht en een mooier stereobeeld. Bij de Eagles zijn de “s” klanken minder storend, ook hier weer meer rust in het nummer. Samengevat is er minder “versmering” van het geluid.
Voordat we naar de Haandrikman(nen) gaan luisteren geeft Ronald een presentatie over ons stroomnet, de vervuiling daarvan, en wat een Haandrikman “Power Processor” kan doen om die vervuiling buiten je set te houden.
Haandrikman Audio Systems BV is een spin-off van Jansen Medicars BV, Ronalds bedrijf in de medische sector. Voor een medische applicatie van Philips Medical Systems hebben zij een speciale medische scheidingstransformator ontwikkeld. Toen Ronald werd benaderd door een audiofiel of die scheidingstrafo ook als netvoeding voor audioapparatuur kon worden gebruikt, is hij begonnen met experimenteren. Hieruit bleek dat de geluidsweergave er flink op vooruit ging. Het resultaat was de Sygnus X1, en inmiddels is er ook de X2.
Om de werking van de Sygnus te begrijpen gaat Ronald allereerst in op het stroomnet. Het probleem op ons stroomnet is de vervuiling ervan. Idealiter is de netspanning 230 Volt met een zuivere 50Hz sinus. In werkelijkheid fluctueert de spanning tot wel 10% en is er ook geen sprake van een zuivere sinusvorm. Electrische apparaten zorgen voor vervuiling, zoals geschakelde voedingen, omvormers van zonnepanelen, en ook de instraling van RF-zenders zoals GSM en wifi-apparatuur.
Deze vervuiling is onder te verdelen twee categorieën: “Common Mode” (ruis op fase en nul van gelijke fase en amplitude) en “Differential Mode” (ruis op fase en nul van gelijke amplitude maar in tegenfase). Wie precies wil weten hoe dat zit kan op de website van Haandrikman terecht: Mains Noise Explained. Het komt erop neer dat de Sygnus X1 en X2 zowel de common mode en de differential mode ruis verlagen. De Sygnus X2 kan daarbij ook nog de vervuiling van de aarde die door de aangesloten audioapparatuur veroorzaakt wordt opschonen, dit gebeurt door middel van de geïntegreerde “Active Earth Conditioner”. Daarnaast biedt de X2 ook nog een “Ethernet Isolator” voor je netwerkverbindingen.
Uit de zaal komt de vraag waarom je je apparatuur eigenlijk niet beter op een accu kan aansluiten, dan heb je ook geen last van al die stroomvervuiling. Zo simpel is het niet, accu’s hebben namelijk een hogere uitgangsweerstand dan een netvoeding. Dit kan de dynamiek en basweergave beïnvloeden.
Na de pauze laat Antoine nog een keer muziek via de Furutech eTP609-E horen. Dit voor ons als referentie voordat de apparatuur op de powerconditioners wordt aangesloten.
Nu is de Haandrikman Sygnus X1 aan de beurt. Het rijtje van Hadouk, Yello, en de Eagles komen weer voorbij. Wat opvalt: Meer rust, detail, en controle in het laag. Ik hoor bijvoorbeeld meer van het publiek bij het begin van “Tequila Sunrise”. Het applaus klinkt echter. Uit de zaal hoor ik opmerkingen als “muzikaler”, “opener”, “realistischer”.
Nu is de Sygnus X2 aan de beurt, kan de “Active Earth Conditioner” hier nog wat aan verbeteren? We gaan weer na de drie bekende nummers luisteren. En ja, de X2 gaat er nog overheen. Het geluid wordt kernachtiger, dynamischer, het laag is nog beter onder controle. Er is meer micro-informatie te horen en daarmee duurt het uitsterven van klanken langer. Als Antoine vervolgens de “Active Earth Conditioner” op de X2 uitschakelt verdwijnen die verbeteringen grotendeels weer. Dat dat zoveel verschil maakt, bijzonder. Ik begrijp dat achter in de zaal weinig verschil hoorbaar is tussen de X1 end de X2. Is wel te verklaren, als er rijen mensen voor je zitten blijft er weinig van het geluidsbeeld over.
Het is inmiddels wel mooi geweest met het Hadouk Trio, Yello en The Eagles, tijd voor lekker luisteren naar verzoeknummers uit de zaal.
De soprano sax van Branford Marsalis wordt mooi afgebeeld in de ruimte en klinkt zoals het hoort, het geluid is weer opvallend ‘schoon’. Minder schoon klinkt Within Temptation, er is nogal wat compressie hoorbaar en weinig dynamiek. Wel een leuk nummer.
De rust in het geluidsbeeld is weer terug bij “The Image of the King” van de fraaie “Wolf Hall: The Mirror and the Light” soundtrack. De strijkers van het Locrian Ensemble klinken erg goed. De percussie die na zo’n 2 minuten erbij komt heeft kracht en is behoorlijk strak. Het laag komt er ook lekker in bij The Wellermen. dat verwacht je tocht niet direct van de bescheiden uitziende Pylon’s.
De (bas) klarinet bij Willem Vermandere klinkt ruimtelijk, maar wordt nogal groot afgebeeld. Komt van het album “Omzwervingen”, daar staan meer mooie nummers op.
In “Jean Pierre” van Marcus Miller zit veel leven en dynamiek. Dit wordt behoorlijk goed weergegeven, maar hier komen de Pylons aan hun grenzen. Nu verwacht niemand dat ook van speakers die een fractie kosten van de rest van de set. Ze hebben het prima gedaan vanavond.
Antoine sluit nu nog een keer het Praxis stekkerblok aan, en Jean Pierre wordt nog een keer gedraaid. De ruisvloer gaat omhoog, er is minder rust en meer versmering. Het is minder dynamisch, kernachtig. Wat betreft kan je snel verwend raken door de Haandrikman Sygnus X2.
Het einde van de avond komt nu in zicht, wat rest is Ronald en Antoine te bedanken voor deze leuke en leerzame demo avond! En mocht er ooit een Sygnus X3 uitgebracht worden, kom gerust weer eens langs.
The (high) end.
Verslag: Christo
Foto’s: Jeroen